Moeder tegen dochter: Ik hou van je


Vader tegen dochter: Ik ben trots op je.


Volwassenmensenkinderen kunnen hier hun hele leven naar op zoek zijn.

Ze passen zich aan aan hun ouders. Doen dingen waarvan ze hopen dat hun ouders trots op ze zijn. Gaan zorgen voor hun ouders en cijferen zich helemaal weg. Iedere keer met de hoop dat ze die woorden horen.

Ik vergelijk het met kaas halen bij de slager.

Je gaat naar de slager en bij je laatste bestelling vraag je een pondje jonge kaas. Die heb ik niet zegt de slager en je gaat teleurgesteld naar huis.

Een week later ga je weer naar de slager en je denkt, hmm misschien heeft hij geen jonge maar belegen kaas. Dus je vraagt aan hem een pondje belegen kaas. Iets geïrriteerder zegt de slager, wij verkopen geen kaas. En weer ga je teleurgesteld naar huis.

Weet je wat denk je de volgende keer, laat ik nog beter mijn best doen. Ik ga eerst goed contact maken, en ga heel veel dingen kopen. Heb ik wel niet nodig maar ja misschien geeft hij mij dan toch kaas. Je koopt zijn halve winkel leeg om hem te pleasen. Het contact met de slager gaat goed en hij vraagt, anders nog iets? Ja, zeg je, graag een pondje oude kaas. De slager zegt boos, en nu wegwezen met je kaas.

Zo gaat het ook met de woorden die je wilt horen van je ouders. Stop met kaas te halen waar hij niet te halen valt.


(wij houden ook niet van spam, dus we gaan zorgvuldig met je mailadres om)

Je hebt families waar iedereen  Opel rijdt.
Als je dan vraagt waarom ze Opel rijden is de eerste reactie:

Opel is de beste auto die er is.

Wanneer je dan doorvraagt en vraagt, wie zegt dat is de reactie:

Mijn opa reed Opel, mijn vader rijdt Opel, mijn ooms rijden Opel, mijn zus rijd Opel, mijn broer rijd Opel. Wij rijden gewoon Opel.

Opel

Zit helemaal vast gebakken in de familie. En laten we eerlijk wezen hier is op zich niets ergs aan, toch.

Maar wat als jij ineens liever Ford wilt gaan rijden. Dan wordt het wel lastig.

Je loopt de Ford dealer in en kijkt rond. Onwennig sta je daar. Zelf een beetje schuldig. Ga je echt anders doen als de rest van je familie?

Je loopt naar de verkoper en je laat je informeren. Die ene rode Ford, ja daar ben je verliefd op geworden. Je stapt er samen op af en de verkoper begint te vertellen over de auto.

Hey dat doen wij niet, hoor je ineens achter je. Je kijkt achterom…. niemand.

De verkoper legt uit over de motorinhoud en ze zuinigheid van de motor.

Wat doe jij nu, wij rijden OPEL klinkt het weer achter je. Je kijkt achterom en hoewel je niemand ziet si het het of de hele familie in je oor fluistert: Hey dat doen wij niet, wij rijden Opel.

Het verhaal van de verkoper hoor je al niet meer. Je onderbreekt de man in zijn verhaal. Je schuld gevoel naar de familie wordt te groot. Ik ga toch weer voor Opel hoor je jezelf zeggen.

Familie patronen doorbreken kan voor een grote last op onze schouders zorgen. Zou jij de Ford durven kopen?


(wij houden ook niet van spam, dus we gaan zorgvuldig met je mailadres om)

Scroll naar top

Send this to a friend