Ouders hebben tegenwoordig een opgeblazen idee van hun kinderen: ze zijn allemaal geniaal

Vanmorgen las ik een mooi artikel over : Jongeren voelen druk om aan het perfecte plaatje te voldoen, op:
https://nos.nl/op3/artikel/2195244-jongeren-voelen-druk-om-aan-het-perfecte-plaatje-te-voldoen.html

In dit artikel stelt Psychiater Esther van Fenema de volgende quote:

“Ouders hebben tegenwoordig een opgeblazen idee van hun kinderen: ze zijn allemaal geniaal.”

Een deel van het probleem ligt volgens de psychiater bij de ouders. “Die hebben tegenwoordig een opgeblazen idee van hun kinderen: ze zijn allemaal geniaal. Als die kinderen er in de grote mensenwereld achter komen dat ze niet geniaal blijken te zijn, dan is dat lastig.”

Ouders leren kinderen volgens haar te weinig omgaan met tegenslag. “Als iemand het uitmaakt of een tentamen niet haalt, dan kunnen ze daar niet goed mee omgaan.”

En ik kan mij daar in vinden.
Kinderen en ook volwassenen leren door dingen te ervaren en wanneer wij die ervaringen ontnemen dan ontneem je ook de kans dat iemand daarvan leert.

Stel je kind heeft een aanvaring met een ander kind. Je hoort het en je stormt op het andere kind af en leest hem de les. Andere kind is bang, zegt sorry en het is over… denk je.

Want wat heb je je eigen kind nu geleerd:
1. Als ik iets zeg over wat ik heb mee gemaakt word mijn vader of moeder boos.
2. Mijn ouder gelooft mij direct (immers je hebt niet gevraagd aan de ander of het waar is)
3. Mijn ouders lossen alle problemen voor mij op.
4. Met boos doen naar de ander los je problemen op.

En puntje 5, wat je eigenlijk doet is reageren vanuit je eigen onmacht dat je kind iets is overkomen. En gooi je de steen van onmacht zo in de schoot van je eigen kind.

Natuurlijk doet het pijn als je kind wat overkomt. Natuurlijk is het de taak van jouw als ouder om je kind te begeleiden.

Maar begeleiden is wat anders dan alles oplossen en overnemen.

Even een suf voorbeeld:

Als een kind ouder wordt, moet hij leren veters strikken. In het begin doe jij dat elke keer. Maar er komt een moment dat hij dat zelf moet gaan doen. Wat als jij dit toch elke keer blijft doen. Dan leert hij het nooit.

Zo gaat het ook als het gaat om leren omgaan met emoties, zoals onrecht, teleurstelling, verdriet etc.

Ik hoorde laatst dat ze bij voetbal wedstrijden geen winnaars of verliezers meer hadden bij pupillen. Hoe leren ze dan ook een goede winnaar en een goede verliezer te zijn?

Nee, kinderen mogen ervaren wat het is om intens gelukkig te zijn en ook om intens ongelukkig te zijn. En hoe mooi is het dan dat jij als ouders je kinderen hier in mag begeleiden en te steunen, door er voor ze te zijn en ze vragen wat ze nodig hebben. (leren ze meteen om te ervaren wat ze nodig hebben)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top

Send this to a friend