Plannen die nooit uitgevoerd worden

Wiesje was een jonge vrouw die vol zat met het maken van plannen.

Ze wilde een wereld reis maken, zelfstandig onderneemster worden en een huis met een tuin op het zuiden. Ze was erg gedreven hierin en zette alles aan de kant om haar droom te behalen.

Haar moeder daarin tegen was van het kaliber, doe maar normaal dan doe je al gek genoeg.

Haar hele leven had ze dit gehoord van haar vader. Zijn vader had grote plannen toen hij klein was, maar zijn moeder vond dat hij gewoon moest gaan werken op het land. Dit had hem verbitterd gemaakt, want elke keer als hij maar iets buiten zijn moeders straatje dacht werd hij met harde hand weer op zijn plek gezet. Nooit had hij gedurfd om zijn eigen pad te lopen.

Op een dag was Wiesje het gelukt, ze had een wereld idee wat volgens haar een hoop geld zou opleveren, waardoor ze haar dromen van een wereld reis en haar eigen huis waar zou kunnen maken.

Enthousiast kwam ze thuis en vertelde het haar moeder.

En die reageerde… Heel negatief, zou je dat wel gaan doen? Straks mislukt het. Je wordt vast opgelicht door de mensen die met je gaan samen werken. Volgens mij kan je dit niet aan. Wij Witschensese steken onze hoofden nu eenmaal niet boven het maaiveld.

Wiesje was er van bewust dat haar moeder zo zou reageren. Ergens had ze het al verwacht. Ze wist nog goed dat ze op de basisschool klassenoudste zou worden en ze dit trots thuis kwam vertellen. Haar moeder had haar direct bang gemaakt dat de klassenoudste de meest gepeste leerling van de klas zou zijn. Want de klassenoudste staat nu eenmaal op de voorgrond en dat doen wij Witschensese niet.

Maar toch had ze dat kleine sprankelende stukje hoop dat haar moeder zou zeggen. Wauw wat gaaf, dat moet je zeker doen. Niet geprobeerd is sowieso mis geschoten. Maar nee, haar moeder schoot nooit, omdat ze er van overtuigd was dat de pijl toch wel mis ging.

Toen Wiesje ’s avonds naar bed ging probeerde ze het van haar af te zetten. Het is wel een goed plan, zei ze tegen haar zelf… Of toch misschien toch niet, zei een klein stemmetje in haar. En hier begon de twijfel te groeien.

Helaas heeft Wiesje nooit haar idee op de markt gebracht en heeft ze nooit een wereld reis kunnen maken.

Wel is ze getrouwd en heeft ze een mooi huis met haar man. Maar haar droom heeft ze nooit kunnen leven.


In dit verhaal spelen meerdere stenen die in de familie worden overgedragen. Het begint al bij de overgrootvader van Wiesje die nooit zijn dromen heeft kunnen volgen. En die deze beperking op zijn zoon heeft overgedragen en hij weer op de moeder van Wiesje. En zo is deze last bij Wiesje gekomen.

Op het moment dat ze dan toch wilde doorbreken was het net alsof de hele familie geschiedenis zei: dat doen wij niet, doe maar gewoon normaal, het lukt je toch niet. Zo doen de Witschesese niet.


Toch had dit kunnen worden doorbroken.
Tijdens de eerste Steen Plek Gaan consult zou Wiesje de steen terug geven aan haar moeder. Om zo deze beperking los te kunnen laten.

Tijdens het tweede consult gaat Wiesje zoeken en vinden wat ze nodig heeft om wel haar droom te kunnen leven. In haar verhaal is duidelijk te horen dat haar overgrootvader dezelfde drive had. En juist deze drive kan ze ten positieve gebruiken om haar droom te gaan leven.


Lees jij dit verhaal en merk je dat jij beperkt wordt in het leven van je dromen of merk je dat je zelf de dromen beperkt van je eigen kinderen. Neem dan contact op.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top

Send this to a friend